MON na FB i Twiterze MON na Facebook MON na Twitterze MON na G+
MON na YouTube MON na FlickR
Aktualności

Nominacje generalskie i odznaczenia
2010-08-15

15.08. Warszawa. W Święto Wojska Polskiego na Placu Marszałka Józefa Piłsudskiego odbyła się uroczystość wręczenia przez Prezydenta RP, Zwierzchnika Sił Zbrojnych Bronisława Komorowskiego nominacji generalskich i odznaczeń.

Nominacje generalskie otrzymali:

 
Na stopień generała

gen. broni Mieczysław Cieniuch


Na stopień generała broni

gen. dyw. Zbigniew Głowienka
gen. dyw. Edward Gruszka


Na stopień generała dywizji

gen. bryg. Jerzy Biziewski
gen. bryg. Leszek Cwojdziński
gen. bryg. Janusz Lalka


Na stopień generała brygady

płk Wiesław Grudziński
płk Stanisław Olszański
płk Krzysztof Parulski
płk Kazimierz Wójcik

Prezydent RP Bronisław Komorowski wręczył także akt nominacji na kolejną kadencję na stanowisku szefa Inspektoratu Wsparcia SZ RP gen. dyw. Zbigniewowi Tłokowi-Kosowskiemu oraz akt nominacji na stanowisko dowódcy Wojsk Specjalnych płk. Piotrowi Patalongowi.

Odznaczenia otrzymali:

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej za wybitne zasługi dla umacniania suwerenności i obronności kraju, za osiągnięcia w pracy naukowo-dydaktycznej i działalności organizacyjnej odznaczeni zostali:
 
KRZYŻEM OFICERSKIM ORDERU ODRODZENIA POLSKI
 
Pan Tadeusz KAŁDOŃSKI;
Pan Tadeusz NIEZGODA;
Pan Aleksander OLEJNIK.

KRZYŻEM KAWALERSKIM ORDERU ODRODZENIA POLSKI
 
pułkownik Stefan MAJEWSKI;
pułkownik Janusz SZYDŁO;
Ryszard WOŹNIAK;
kontradmirał Jarosław ZYGMUNT.
 
Za wybitne czyny bojowe połączone z wyjątkową ofiarnością i odwagą w czasie działań bojowych przeciwko aktom terroryzmu podczas użycia Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa w czasie pokoju odznaczeni zostali:
 
KRZYŻEM KAWALERSKIM ORDERU KRZYŻA WOJSKOWEGO
 
młodszy chorąży sztabowy w stanie spoczynku Tomasz KLOC;
starszy szeregowy Jacek WIŚNIEWSKI.
 
Za czyny męstwa i odwagi dokonane podczas użycia Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa, odznaczeni zostali:
 
KRZYŻEM WOJSKOWYM
 
starszy szeregowy Waldemar AMROZI;
kapitan Marek BOCIAN;
starszy szeregowy rezerwy Daniel KUBAS;
starszy plutonowy rezerwy Janusz RACZY.
 
Za sumienną służbę podczas użycia Sił Zbrojnych poza granicami państwa w czasie pokoju w warunkach szczególnie niebezpiecznych odznaczeni zostali:
 
WOJSKOWYM KRZYŻEM ZASŁUGI Z MIECZAMI
 
starszy szeregowy Krzysztof FORNAL;
kapitan Grzegorz KOTARSKI;
chorąży sztabowy Andrzej SIEBYŁA;
kapitan Jacek SZCZEPANIK.
 
Za dokonany w czasie służby czyn przynoszący szczególną korzyść Wojskom Lądowym, a wykraczający poza zwykły obowiązek odznaczeni zostali:

WOJSKOWYM KRZYŻEM ZASŁUGI
 
generał brygady Roman KLECHA;
major Piotr NABRZYCKI;
starszy chorąży sztabowy Krzysztof SZYMAŃSKI.
 
Za dokonany w czasie służby czyn przynoszący szczególną korzyść Siłom Powietrznym, a wykraczający poza zwykły obowiązek, odznaczeni zostali:
 
LOTNICZYM KRZYŻEM ZASŁUGI
 
pułkownik Ryszard BARTNIK;
pułkownik Marek BYLINKA;
podpułkownik Jacek PALUSZKIEWICZ;
podpułkownik Krzysztof WYDERKIEWICZ.

Za nienaganną służbę w polskich kontyngentach wojskowych poza granicami państwa, odznaczeni zostali:
 
GWIAZDĄ IRAKU
 
Pan Aleksander BAZAREWICZ;
starszy kapral Aleksandra DUDZIK;
starszy szeregowy Marcin KLAUS;
sierżant Maciej NOWAK.
 
GWIAZDĄ AFGANISTANU
 
generał brygady Zdzisław ANTCZAK;
Plutonowy Helena GOSTYŃSKA.
 
* * *
Generał broni Mieczysław Cieniuch

urodził się 24 stycznia 1951 w Bydgoszczy. W latach 1970-1974 studiował w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Pancernych im. Stefana Czarnieckiego w Poznaniu, po ukończeniu której otrzymał promocję na stopień wojskowy podporucznika w korpusie oficerów wojsk pancernych. Jest również absolwentem Akademii Wojsk Pancernych ZSRR w Moskwie (1979-1982) oraz Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej w Moskwie (1990-1992). W latach 1999-2000 odbył studia podyplomowe w amerykańskim Narodowym Uniwersytecie Obrony w Waszyngtonie. W Stanach Zjednoczonych ukończył także kurs prowadzenia operacji pokojowych w Defence Institute of International Legal Studies w Newport (2002) oraz kurs zarządzania zasobami osobowymi w Naval Postgraduate School w Monterey (2004). Na pierwsze stanowisko służbowe – dowódcy plutonu czołgów – został wyznaczony w 60. Pułku Czołgów w Elblągu (16. Dywizja Pancerna). Następnie był w tej jednostce dowódcą kompanii czołgów oraz szefem sztabu. W latach 1985-1988 dowodził 68. Pułkiem Czołgów Średnich w Budowie (20. Dywizja Pancerna). W roku 1989 został wyznaczony na stanowisko szefa sztabu – zastępcy dowódcy 20. Dywizji Pancernej w Szczecinku, która została przeformowana w 2. Pomorską Dywizję Zmechanizowaną. W roku 1992 objął stanowisko szefa Oddziału Operacyjnego, a w 1993 roku zastępcy szefa sztabu ds. operacyjnych w Sztabie Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy. Od roku 1996 do 1998 był dowódcą 8. Dywizji Obrony Wybrzeża im. Bartosza Głowackiego w Koszalinie. 11 listopada 1996 otrzymał awans do stopnia generała brygady. W 1998 roku rozpoczął służbę w Sztabie Generalnym Wojska Polskiego w Warszawie, gdzie początkowo kierował Zarządem Dowodzenia, a od roku 2000 Generalnym Zarządem Planowania Strategicznego P-5. W dniu 15 sierpnia 2001 roku został awansowany do stopnia generała dywizji. 4 lipca 2003 roku został wyznaczony na stanowisko I zastępcy Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. 15 sierpnia 2003 roku otrzymał nominację na stopień generała broni. W dniach od 31 stycznia do 27 lutego 2006 roku był p.o. szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. W kwietniu 2006 roku został Polskim Przedstawicielem Wojskowym przy Komitetach Wojskowych NATO i Unii Europejskiej w Brukseli (Belgia). Po trzyletniej kadencji wrócił do Polski i od roku 2009 pełnił funkcję radcy Ministra Obrony Narodowej. 7 maja 2010 roku został wyznaczony na stanowisko szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. Gen. broni Mieczysław Cieniuch został odznaczony m.in. Krzyżem Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi i Złotym Medalem za Zasługi dla Obronności Kraju.
Generał dywizji Zbigniew Głowienka

urodził się 9 września 1951 roku. Jest absolwentem Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu (1973), Akademii Sztabu Generalnego Wojska Polskiego (1980) oraz Akademii Obrony Narodowej (1992) gdzie ukończył Podyplomowe Studia Operacyjno-Strategiczne.Służbę wojskową rozpoczynał w 35. Pułku Desantowym w Gdańsku od stanowiska dowódcy plutonu oraz kompanii. W latach 1982-1986 dowodził 4. Pułkiem Desantowym, skąd oddelegowano go do sztabu 8. Dywizji Obrony Wybrzeża na stanowisko szefa sztabu, gdzie służył do 1988 roku. Przez kolejne cztery lata był dowódcą 7. Brygady Obrony Wybrzeża. W tym czasie Brygada uzyskała najwyższą w swojej historii ocenę z kontroli przeprowadzonej przez Inspekcję Sił Zbrojnych. Do 8. Dywizji powrócił w 1992 roku jako jej dowódca. Tam też, w 1994 roku otrzymał awans na stopień generała brygady. Uzyskiwane wyniki szkoleniowe zaowocowały wyróżnieniem Dywizji (w roku 1994 i 1995) przez szefa Sztabu Generalnego WP "Znakiem Honorowym Sił Zbrojnych RP" oraz tytułem przodującego związku taktycznego. Generał Głowienka rok później został wyznaczony na stanowisko zastępcy szefa Sztabu ds. Operacyjnych Pomorskiego Okręgu Wojskowego, a w 1997 roku zastępcy dowódcy - szefa Szkolenia POW. W 2000 roku przeniesiono go do Dowództwa Wojsk Lądowych na stanowisko Szefa Szkolenia. W 2001 roku, awansowany do stopnia generała dywizji, objął obowiązki dowódcy 1. Korpusu Zmechanizowanego i pełnił je przez trzy lata. Od grudnia 2003 roku do października 2006 roku dowodził Pomorskim Okręgiem Wojskowym. 6 października 2006 r. Minister Obrony Narodowej wyznaczył go na szefa IW SZ. Od 30 sierpnia 2007 do 15.06.2009 roku gen. dyw. Zbigniew Głowienka pełnił obowiązki Dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego. W dniu 15.06.2009 roku objął stanowisko dowódcy 2. Korpusu Zmechanizowanego. Jest współtwórcą nowego modelu Wojsk Lądowych i jednym z najbardziej zasłużonych w procesie integracji sił lądowych NATO. Wielokrotnie odznaczany, m.in. Krzyżem Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Złotym Krzyżem Zasługi.
Generał dywizji Edward Gruszka
urodził się 13 października 1957 roku. W 1976 roku rozpoczął studia w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu. Po jej ukończeniu służył w 48. kompanii specjalnej w Krakowie, następnie w jednostkach 6. Brygady Desantowo-Szturmowej oraz w Krakowskim Okręgu Wojskowym. W latach 2000–2004 dowodził 25. Brygadą Kawalerii Powietrznej. W latach 2004–2006 był szefem sztabu 2. Korpusu Zmechanizowanego, w 2006 roku – asystentem Dowódcy Operacyjnego, a w roku 2006 i 2007 – dowódcą Wojsk Specjalnych. W latach 2007–2009 dowodził 2. Korpusem Zmechanizowanym. W czerwcu 2009 roku został szefem sztabu – zastępcą dowódcy Wojsk Lądowych, a od 13 kwietnia br. czasowo pełnił obowiązki dowódcy tych wojsk. Gen. dyw. Edward Gruszka wielokrotnie służył w misjach zagranicznych. W 1994 roku był zastępcą, a następnie dowódcą Polskiego Kontyngentu Wojskowego UNDOF w Syrii, w roku 1997 i 1998 – dowódcą PKW w Bośni i Hercegowinie, a w 1999 roku – zastępcą dowódcy Brygady Nordycko-Polskiej w tym kraju. W 2004 roku dowodził polską brygadą w Wielonarodowej Dywizji-Centrum Południe w Iraku, a w roku 2006 PKW w Iraku. W 1985 roku gen. Gruszka ukończył Wyższy Kurs Doskonalenia Oficerów Służby Spadochronowej, w 1991 – Akademię Obrony Narodowej, w 1998 – Kurs Taktyczno-Operacyjny Dowódców Oddziałów w AON, a w 2000 roku – Studia Operacyjno-Strategiczne również w AON. W 2008 roku ukończył kurs oficerów flagowych w Akademii Obrony NATO.

Generał brygady Jerzy Biziewski
urodził się 10 sierpnia 1955 roku. Ukończył Wyższą Szkołę Oficerską Wojsk Zmechanizowanych (1979) i Akademię Sztabu Generalnego WP (1988). Jest także absolwentem Podyplomowych Studiów Sztabowych Akademii Obrony Królestwa Danii. Służbę wojskową rozpoczął w 1979 roku jako dowódca plutonu piechoty, następnie dowódca kompanii i batalionu zmechanizowanego w 49. pułku zmechanizowanym, w którym służył do roku 1985. W latach 1985–1988 studiował w Akademii Sztabu Generalnego. W latach 1988–1990 był szefem sztabu 36. pułku zmechanizowanego w Trzebiatowie. W latach 1990–1994 był słuchaczem studiów doktoranckich i wykładowcą w Akademii Obrony Narodowej, gdzie w 1994 roku obronił pracę doktorską. W latach 1994–1995 ukończył kurs strategiczno–operacyjny w Danii. W latach 1996–1998 był adiunktem w Katedrze Taktyki, a następnie w Katedrze Strategii AON. Od roku 1998 do 2002 służył w Zarządzie Operacyjno–Strategicznym Sztabu Generalnego WP. W latach 2002–2005 był szefem Oddziału Transportu i Ruchu Wojsk w Dowództwie Sojuszniczych Sił Zbrojnych NATO w Brunssum (Holandia). W latach 2005–2006 był zastępcą szefa Zarządu w Generalnym Zarządzie Operacyjnym P-3 Sztabu Generalnego WP. W latach 2007-2008 dowodził II zmianą PKW Afganistan. Od 25 maja 2010 r. jest dowódcą 2. Korpusu Zmechanizowanego.
Generał brygady Leszek Cwojdziński
urodził się 27 marca 1956 roku. Jest absolwentem Wyższej Oficerskiej Szkoły Lotniczej (1979) i Uniwersytetu Marii Skłodowskiej-Curie (1984). Ukończył podyplomowe studia w zakresie bezpieczeństwa europejskiego w Wojskowej Akademii Technicznej (2000). W 2003 roku został doktorem nauk technicznych Wojskowej Akademii Technicznej. W Centrum Doskonalenia Lotniczego ukończył następujące kursy: dowódców kluczy lotniczych (1987), kierowników lotów i dyżurnych kierowników lotnisk (1988) oraz zastępców dowódców jednostek ds. liniowych (1993). Ponadto, w 1994 roku w Akademii Obrony Narodowej ukończył kurs kandydatów na dowódców pułków. W latach 1989-1992 był słuchaczem w Wojskowej Akademii Lotniczej w Monino (Rosja). Gen. bryg. Leszek Cwojdziński w latach 1979-1986 był pilotem-instruktorem klucza lotniczego eskadry lotniczej w 60. lotniczym pułku szkolnym. Następnie, w latach 1986-1989, kolejno był starszym pilotem klucza lotniczego eskadry lotniczej, dowódcą klucza lotniczego i zastępcą dowódcy eskadry lotniczej w 6. pułku lotnictwa myśliwsko-bombowego, a w latach 1992-1996 dowódcą eskadry lotniczej, zastępcą dowódcy pułku. Od roku 1996 do 1999 był dowódcą 7. pułku lotnictwa bombowo-rozpoznawczego. Następnie został dowódcą 21. Bazy Lotniczej, a od 2001 roku do 2002 dowódcą 3. Bazy Lotniczej. W latach 2002-2004 zajmował stanowisko szefa Oddziału Operacyjnego – zastępcy szefa sztabu w Dowództwie 3. Korpusu Obrony Powietrznej. Od roku 2005 do 2007 zajmował stanowisko szefa Wojsk Lotniczych – zastępcy szefa szkolenia – pilota instruktora w Dowództwie Sił Powietrznych. Następnie, do roku 2010 był zastępcą szefa Zarządu – instruktorem pilotem w Zarządzie Szkolenia Sztabu Generalnego WP. W 2010 roku został wyznaczony na stanowisko szefa Szkolenia Sił Powietrznych – instruktora – pilota w Dowództwie Sił Powietrznych.
Generał brygady Janusz Lalka
urodził się 2 kwietnia 1952 roku w Lubartowie. W 1976 roku ukończył Wyższą Szkołę Oficerską Wojsk Inżynieryjnych we Wrocławiu, a 1985 roku Akademię Sztabu Generalnego. Jest także absolwentem Podyplomowych Studiów Operacyjno-Strategicznych. W roku 1987 ukończył kurs dowódców pułków w Centrum Doskonalenia Oficerów. Gen. bryg. Janusz Lalka w latach 1976-1978 był dowódcą plutonu saperów, a w latach 1978-1980 dowódcą kompanii saperów 5. Brygady Saperów w Szczecinie. Następnie, do roku 1982, zajmował stanowisko szefa sztabu batalionu saperów 5. Brygady Saperów. W latach 1985-1986 był dowódcą batalionu saperów 5. Brygady Saperów. Później – do roku 1988 szefem sztabu 9. pułku pontonowego w Chełmnie. Od roku 1988 do 1992 zajmował stanowisko dowódcy 3. pułku pontonowego we Włocławku. W latach 1992-1996 był dowódcą 2. Mazowieckiej Brygady Saperów, zaś  w latach 1996-1998 szefem Wojsk Inżynieryjnych Warszawskiego Okręgu Wojskowego. W roku 1998 został wyznaczony na stanowisko zastępcy szefa Wojsk Inżynieryjnych Wojsk Lądowych. Od roku 2002 gen. bryg. Janusz Lalka jest szefem Inżynierii Wojskowej Sztabu Generalnego WP.
Pułkownik Wiesław Grudziński

urodził się 8 czerwca 1956 roku w Braniewie. Po ukończeniu w 1981 roku Wyższej Oficerskiej Szkoły Wojsk Inżynieryjnych we Wrocławiu rozpoczął  zawodową służbę wojskową jako dowódca plutonu pontonowego w batalionie saperów w Pułtusku. Rok później wyznaczony został na stanowisko zastępcy dowódcy Kompanii Reprezentacyjnej WP. Przez kilka lat pełnił różne funkcje w Komendzie stołecznego garnizonu, m.in. na stanowisku instruktora młodzieżowego, starszego oficera wydziału operacyjnego oraz pełniącego obowiązki szefa Sztabu KG. W 1998 roku obronił pracę doktorską w Wojskowym Instytucie Historycznym. W 2000 roku został dowódcą 10. Warszawskiego Pułku Samochodowego im. mjr. S. Starzyńskiego. Następnie, w latach 2003-2005, był szefem Oddziału Organizacyjno-Koordynacyjnego Akademii Obrony Narodowej, a w 2006 r. powierzono mu funkcję szefa Oddziału Spraw Reprezentacyjnych - zastępcy Komendanta Garnizonu w Dowództwie Garnizonu Warszawa. W styczniu 2007 roku objął stanowisko Komendanta Stołecznego Garnizonu. Po zmianach organizacyjnych w Dowództwie Garnizonu Warszawa i rozwiązaniu Komendy Garnizonu, z dniem 27 lipca 2007 roku wyznaczony został na stanowisko zastępcy dowódcy Garnizonu Warszawa. Jest autorem publikacji poświęconych dziejom budownictwa wojskowego w stołecznym garnizonie. Decyzją Ministra Obrony Narodowej Nr 882, z dniem 9 sierpnia 2010 roku wyznaczony został na stanowisko Dowódcy Garnizonu Warszawa.
Pułkownik Stanisław Olszański

urodził się 3 sierpnia 1957 roku. Jest absolwentem Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu, którą ukończył w 1980 roku. Po ukończeniu uczelni służył na różnych stanowiskach dowódczych i sztabowych w 9. Zaodrzańskim Pułku Zmechanizowanym w Stargardzie Szczecińskim, następnie w 2. Dywizji Zmechanizowanej w Szczecinku jako oficer Sekcji Operacyjnej sztabu dywizji. W latach 1991-1994 oraz 2001-2006 dwukrotnie swoje losy związał z 16. Pomorsko-Warmińską Brygadą Zmechanizowaną im. Hetmana Wielkiego Koronnego Stanisława Koniecpolskiego w Morągu, gdzie wykonywał obowiązki służbowe na stanowisku szefa Sztabu Brygady i zastępcy Dowódcy 16. BZ. W latach 2004-2006 był dowódcą 16. Pomorsko-Warmińskiej BZ. W latach 1994-2001 pełnił funkcję szefa Wydziału Operacyjnego w 16. Pomorskiej Dywizji Zmechanizowanej w Elblągu. Po zakończeniu służby w 16. Brygadzie Zmechanizowanej zajmował stanowisko zastępcy szefa Wojsk Aeromobilnych w Dowództwie Wojsk Lądowych. W 2009 roku pełnił służbę w Republice Iraku jako szef Międzynarodowego Zespołu Doradczego przy Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Iraku. W styczniu 2010 roku objął obowiązki Dowódcy 21. Brygady Strzelców Podhalańskich. W trakcie swej wojskowej drogi pułkownik Olszański ukończył między innymi: Wyższy Kurs Doskonalenia Oficerów, Akademię Sztabu Generalnego (1990) w Warszawie, Kurs Operacyjno Taktyczny Dowódców Oddziałów (1998) oraz Podyplomowe Studia Polityki Obronnej (2007). Pułkownik Olszański jest aktywnym członkiem Polskiego Związku Łowieckiego.
Pułkownik Krzysztof Parulski

urodził się 24 stycznia 1957 roku. Ukończył Uniwersytet Adama Mickiewicza w Poznaniu (1980) oraz Centrum Szkolenia Oficerów Politycznych – Szkoły Podchorążych Rezerwy w Łodzi (1981). W 1983 roku zdał egzamin prokuratorski. W latach 1982-1996 zajmował kolejne stanowiska służbowe w Prokuraturze Wojsk Lotniczych. Później – do roku 2003 był zastępcą wojskowego prokuratora garnizonowego w Poznaniu, a w latach 2003-2005 zajmował stanowisko wojskowego prokuratora garnizonowego w Warszawie. Następnie, przez niespełna trzy lata, służył w Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w Poznaniu. W lutym 2008 roku objął stanowisko Naczelnego Prokuratora Wojskowego.
Pułkownik Kazimierz Wójcik

urodził się 29 marca 1952 roku. W Wojskowej Akademii Technicznej uzyskał tytuł magistra inżyniera (1976) oraz doktora nauk technicznych (1984). Ukończył międzynarodowy kurs zarządzania zasobami obrony w Szkole Marynarki Wojennej w Monterey (USA). Od roku 1976 do 1977 był dowódcą plutonu w 8. pułku zabezpieczenia. Później – do roku 1991 pracował na różnych stanowiskach w Technicznej Szkole Wojsk Lotniczych. W latach 1994-1995 oraz 1996-1997 służył w Polskim Kontyngencie Wojskowym w Siłach Rozdzielczo-Obserwacyjnych ONZ w Syrii (UNDOF) zajmując kolejno stanowiska: szefa Wydziału Operacyjnego, szefa Sztabu, a następnie dowódcy Kontyngentu, dowódcy Batalionu. Od roku 1999 do 2002 zajmował stanowisko szefa Oddziału w Dowództwie Regionalnym Sił Połączonych – Północ w Brunssum (Holandia). W latach 2005-2008 był szefem oddziału w Międzynarodowym Sztabie Wojskowym w Brukseli (Belgia). Później – do roku 2009 był zastępcą szefa sztabu w Dowództwie Wojsk Specjalnych, a następnie – we wrześniu 2009 roku objął stanowisko zastępcy szefa Sztabu Wojsk Lądowych.
Generał dywizji Zbigniew Tłok-Kosowski

urodził się 26 marca 1960 roku w Wadowicach. Jest absolwentem Szkoły Podchorążych Rezerwy (1986) oraz Podyplomowych Studiów Strategiczno-Obronnych w Akademii Obrony Narodowej (2003). Zawodową służbę wojskową rozpoczął w 1987 roku, w 26 Dywizjonie Artylerii Przeciwlotniczej 6 Brygady Desantowo–Szturmowej, a następnie zajmował kolejne stanowiska służbowe w strukturach tejże brygady. Pełnił służbę w Polskim Kontyngencie Wojskowym w Syrii w ramach misji ONZ na Wzgórzach Golan. W latach 1996 – 1997 zajmował stanowisko szefa logistyki – zastępcy dowódcy batalionu w Polskim Kontyngencie Wojskowym IFOR/SFOR w Bośni i Hercegowinie. W latach 1999-2000 był szefem sekcji logistyki w Polskim Kontyngencie Wojskowym KFOR w Kosowie – pierwszej polskiej jednostce bojowej, realizującej zadania w strukturach NATO poza granicami kraju. W 2001 roku., decyzją Ministra Obrony Narodowej został powołany do służby w jednostce specjalnej GROM, w której przez pięć lat wykonywał zadania na różnych stanowiskach, uczestnicząc m.in. w przygotowaniu jej komponentów bojowych do udziału w misjach stabilizacyjnych: w Kosowie/Macedonii, Afganistanie, Zatoce Perskiej oraz w Iraku. W 2006 roku – na wniosek Szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego – został Radcą Koordynatorem Dyrektora Departamentu Systemów Obronnych BBN, a w 2007 roku – Dyrektorem Departamentu Systemów Obronnych BBN. Po awansie do stopnia generała brygady, który otrzymał 15 sierpnia 2007 roku, został wyznaczony na stanowisko Szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych. 17 stycznia 2008 roku został awansowany do stopnia generała dywizji.
Pułkownik Piotr Patalong
urodził się 24 grudnia 1962 roku. W 1985 roku ukończył Wyższą Szkołę Oficerską we Wrocławiu oraz Wyższy Kurs Doskonalenia Oficerów (spadochronowy),w 1995 roku Akademię Obrony Narodowej, a w 2005 roku Studium Operacyjno-Strategiczne. W latach 1992-1993 służył na stanowisku oficera operacyjnego na misji UNPROFOR w b. Jugosławii, w latach 1996-1997 był zastępcą dowódcy PKW SFOR w b. Jugosławii, w 2004 roku był dowódcą I grupy bojowej PKW w Iraku. Pełnił służbę na różnych stanowiskach w wielu jednostkach: kompanii specjalnej 12. Dywizji Zmechanizowanej, 56. Kompanii Specjalnej, 6. Brygadzie Desantowo-Szturmowej, był oficerem pionu szkolenia 25. Brygady Kawalerii Powietrznej, szefem szkolenia 1. Pułku Szwoleżerów, dowódcą 7. Batalionu Kawalerii Powietrznej, dowódcą 18. Batalionu Desantowo-Szturmowego (2002-2004), dowódcą 1. Pułku Specjalnego Komandosów (2004-2006). 8 listopada 2006 roku objął dowództwo jednostki specjalnej GROM. 18 marca 2008 roku Minister Obrony Narodowej odwołał go ze stanowiska i powierzył mu dowództwo w 18. Batalionie Desantowo-Szturmowym. Od października 2008 roku jest szefem sztabu Wojsk Specjalnych. W roku 2009 ukończył Podyplomowe Studia Polityki Obronnej w Królewskiej Akademii Studiów Obronnych w Londynie.

 

MON-FB
MON-Tweet


GALERIA