MON na FB i Twiterze MON na Facebook MON na Twitterze MON na G+
MON na YouTube MON na FlickR
UKRPOLBAT

POLSKO-UKRAIŃSKI BATALION SIŁ POKOJOWYCH

GENEZA

Idea powołania Polsko-Ukraińskiego Batalionu Sił Pokojowych zrodziła się 5 października 1995 roku na spotkaniu ministrów obrony narodowej Polski i Ukrainy. Pierwsze wspólne ćwiczenia żołnierzy polskich i ukraińskich odbyły się w dniach 1-10 czerwca 1996 r. na Ukrainie oraz 30 września - 7 października 1996 r. w Polsce.
Podstawę tworzenia i funkcjonowania batalionu stanowi „Umowa między Rzeczpospolitą Polską a Ukrainą w sprawie tworzenia wspólnej jednostki wojskowej do udziału w międzynarodowych operacjach pokojowych i humanitarnych pod egidą międzynarodowych organizacji” podpisana przez ministrów obrony Polski i Ukrainy w dniu 26 listopada 1997 r. z upoważnienia odpowiednio: premiera RP oraz prezydenta Ukrainy. Strona polska (Prezydent RP) ratyfikowała ww. dokument w dniu 20 kwietnia 1999 r., natomiast Rada Najwyższa Ukrainy ratyfikowała umowę w dniu 6 kwietnia 2000 r.
Zgodnie z artykułem 2 par. 1 "Umowy między Rzeczpospolitą Polską a Ukrainą w sprawie tworzenia wspólnej jednostki do udziału w międzynarodowych operacjach pokojowych i humanitarnych pod egidą międzynarodowych organizacji" batalion może być wykorzystany w międzynarodowych misjach o mandacie zaakceptowanym przez Radę Bezpieczeństwa ONZ lub organizowanych z ramienia innej organizacji odpowiedzialnej za utrzymanie pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego zgodnie z zapisami rozdziału 8 karty Narodów Zjednoczonych lub też w ramach sił międzynarodowych sformowanych przy konsensusie Rady Bezpieczeństwa ONZ.
Zasadniczo tworzenie batalionu finansowane było przez Polskę i Ukrainę. Pomocy w tym zakresie udzieliły również inne państwa. USA wyposażyło batalion w laboratorium językowe. Ambasada Kanady dostarczyła komputery, sponsorowała kursy językowe dla kadry batalionu oraz systematycznie przekazywała podręczniki i materiały audiowizualne wzbogacające proces szkolenia. 31 marca 1998 roku zakończyło się formowanie obu narodowych części Polsko-Ukraińskiego Batalionu Sił Pokojowych. Gotowość operacyjną jako całość jednostka osiągnęła na początku roku 1999.
Na POLUKRBAT składała się część polska, wydzielona z 14. Brygady Pancernej (1 lutego 2000 r. 14. BPanc została połączona z 21. Brygadą Strzelców Podhalańskich, pod wspólną "podhalańska" nazwą i numerem) oraz część ukraińska - z 310 Pułku Zmechanizowanego w Jaworowie.
Językiem oficjalnym batalionu jest język angielski.

 

UŻYCIE POLUKRBAT W SIŁACH MIĘDZYNARODOWYCH KFOR W KOSOWIE

Inicjatywa użycia POLUKRBAT w operacji pokojowej w Kosowie została wysunięta przez Ministra Obrony Ukrainy gen. armii Aleksandra KUŹMIUKA w czerwcu 1999 r. W dniu 7 czerwca 2000 r. w Jaworowie na Ukrainie zostało podpisane „Porozumienie techniczne pomiędzy Ministrem Obrony Narodowej Rzeczypospolitej Polskiej a Ministrem Obrony Ukrainy w sprawie udziału Kontyngentów Narodowych w międzynarodowej operacji pokojowej w Kosowie, w Federalnej Republice Jugosławii, w składzie Polsko-Ukraińskiego Batalionu”. Wspólna jednostka wydzielana do sił KFOR przyjęła oficjalną nazwę Polsko – Ukraińskiego Batalionu KFOR (POLUKRBAT KFOR). Polski Kontyngent Wojskowy (PKW KFOR) wchodzący w skład POLUKRBAT został przetransportowany do rejonu pełnienia misji i w dniu 18 lipca 2000 r. przejął strefę odpowiedzialności od 18 batalionu desantowo – szturmowego tworzącego Polską Jednostkę Wojskową KFOR.
Dowodzone przez NATO Międzynarodowe Siły KFOR działają w Kosowie od 1999 r. nadzorując przestrzeganie porozumienia pokojowego. Siły KFOR liczą ok. 15,4 tys. żołnierzy z 33 krajów (25 państw NATO oraz 8 państw partnerskich) i działają w Kosowie na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ Nr 1244 z 10 czerwca 1999 r.
Podstawę prawną działania PKW KFOR stanowi postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 29 grudnia 2008 r., przewidujące użycie tej jednostki poza granicami kraju do 31 grudnia 2009 r.
Kontyngent, rozmieszczony w bazie BONDSTEEL w Urosevac (od 2006 r., wcześniej w Kacanik) liczy ok. 300 żołnierzy oraz pracowników wojska. Kontyngent działa w składzie Batalionu Polsko-Ukraińskiego (POLUKRBAT) w ramach Wielonarodowych Sił Zadaniowych Wschód – MNTF (E), w których współdziałają żołnierze z 7 państw: Polski, Armenii, Grecji, Litwy, Rumunii, Stanów Zjednoczonych i Ukrainy. Ukraina wydziela do składu POLUKRBAT ok.180 żołnierzy. W skład batalionu wchodzi także pluton litewski liczący 30 żołnierzy.
Najważniejsze ze sztabowych stanowisk w batalionie są zmieniane rotacyjnie. Dowódcą jest oficer polski, jego zastępcą - oficer ukraiński. Sztab batalionu tworzą oficerowie obu krajów.
Do głównych zadań POLUKRBAT należy: monitorowanie, sprawdzanie i egzekwowanie przestrzegania porozumień i traktatów międzynarodowych, wspieranie pomocy humanitarnej, w tym powrotu uchodźców do Kosowa, egzekwowanie przestrzegania prawa i porządku publicznego, patrolowanie, w tym patrole ze Policją Graniczną BJRM i policją kosowską (Kosovo Police Service, KPS), utrzymywanie posterunków obserwacyjnych, zabezpieczanie konwojów oraz konfiskowanie nielegalnie posiadanej broni, utrzymywanie Quick Reaction Force (QRF) polskich i ukraińskich w gotowości do działania.